Hipoterapia

Hipoterapia

Hipoterapia (terapia wspomagana przez konie) jest formą terapii psychomotorycznej. Jest rehabilitacją wieloprofilową, łącząca aktywność ruchową, psychologiczną i sensoryczną oraz interakcje społeczne. Terapia wspomagana przez konie stosowana jest zarówno u dzieci, młodzieży jak i dorosłych. Zajęcia prowadzone są przez wysoko wykwalifikowanego hipoterapeutę, zgodnie z zaleceniami lekarza zlecającego hipoterapię oraz we współpracy ze specjalistami nadzorującymi danego pacjenta. To bardzo wyjątkowa metoda terapii. Konie, ich ciepło (38,5)i ruch otwierają zupełnie nowe możliwości, niespotykane w innych formach terapii. Hipoterapia obejmuje nie tylko jazdę konną, ale także lekcje prowadzone przy koniu z poziomu gruntu (lecznicze szczotkowanie konia, karmienie konia, prowadzenie konia).

Dlaczego koń?

Przeciętny koń chodzi z szybkością około 100 kroków na minutę. Zaledwie 5 minut na chodzącym koniu oznacza dla pacjenta 500 sygnałów neuromotorycznych. W typowej sesji terapeutycznej terapeuta może włączyć od 15 do 25 minut ruchu konia –    co stanowi 1500 do 2500 sygnałów neuromotorycznych dla pacjenta.

Korzyści z hipoterapii:

  1. koń sprawia wrażenie chodu człowieka
  2. ćwiczenie zmniejsza spastyczność mięśni i reguluje napięcie mięśniowe
  3. redukuje zachowane odruchy postawy
  4. przywraca utraconą symetrię mięśni rdzenia
  5. koryguje postawę
  6. zapobiega przykurczom i zmniejszonej ruchomości stawów
  7. pobudza zmysły
  8. aktywizuje i uczy
  9. jest źródłem równoważnych bodźców
  10. usprawnia pracę narządów wewnętrznych
  11. aktywuje i nie nudzi
  12. kontakt z koniem odpręża, uspokaja i byduje poczucie własnej wartości

      Wskazania do hipoterapii :

  1. Zespoły neurologiczne
  2. Mózgowe porażenie dziecięce, konieczna samodzielna kontrola głowy i czynna pozycja siedząca pacjenta
  3. Stany po urazach czaszkowo-mózgowych
  4. Minimalne uszkodzenia mózgu
  5. Choroby mięśni (przy sile mięśni ocenianej w skali Lovetta na min. 3 punkty), konieczna indywidualizacja intensywności i czasu zajęć
  6. Dzieci niedowidzące i niewidome
  7. Choroby i zaburzenia psychiczne
  8. Zespoły ortopedyczne
  9. Wady postawy
  10. Skoliozy do 20° wg Coba z wyjątkiem progresujących skolioz idiopatycznych
  11. Stany po amputacji i wady rozwojowe kończyn
  12. Zespoły genetyczne, np. Zespół Down’a
  13. Przepukliny oponowo-rdzeniowe, w zależności od wysokości uszkodzenia, obrazu klinicznego, współwystępowania wodogłowia
  14. Zespoły psychologiczne: zaburzenia emocjonalne, upośledzenia umysłowe, niedostosowanie społeczne
  15. Opóźnienie psychoruchowe o nieustalonej etiologii

Jak widać, hipoterapia to wyjątkowa i niepowtarzalna metoda terapeutyczna. Koń, to kompan do przyjemnego spędzania czasu. Daje zupełnie nowe możliwości 🙂

Ewelina Byczyk-Kalinowska

Pedagog rewalidacyjny,hipoterapeuta,instruktor jazdy konnej i konsultant psychobiologii

Kategorie
TAGS
Share This